Zainstalowaliśmy się w hotelu Cretan Renaissance. Bardzo fajny hotel z przylegającą restauracją, w której kosztowaliśmy kreteńskich pyszności. Okna naszego pokoju wychodziły na Port Wenecki. Wspaniałe uczucie budzić się codziennie do takiego widoku.

Chania to stare, rustykalne miasteczko. Krótkie i wąskie uliczki przypominają Wenecję. I nic w tym dziwnego, bo przecież w starożytności Chania była jednym z portów weneckich. Dzisiaj z Portu Weneckiego zostały ruiny murów. Można się nimi przespacerować i dość do latarni morskiej.

Latarnia morska… Widać ją z każdego miejsca w Chania. Na przeciwko latarni oczywiście na stałym lądzie znajduje się Muzeum Morskie Krety.

Zwiedzając muzeum nie trudno było spojrzeć przez otwarte okna i podziwiać majestatyczną budowlę. Jest to jedna z najstarszych latarni morskich na świecie. Podziwiałam ją każdego poranka z okien naszego hotelu.

Chania zachwyca! Znajdziecie tu mnóstwo urokliwych tawern. Najpopularniejsze są te z obłędnym widokiem na  turkusowe wody Morza Śródziemnego. Mnie zadziwił fakt, że kolor morza jest taki nasycony. Wszystkie zdjęcia jakie zrobiłam i opublikowałam na blogu są w oryginalnej wersji.

Oprócz  Portu Weneckiego jest tu też wiele innych zabytkowych budowli, w tym Meczet Janczarów, czy ruiny fortecy Firka, które bezpośrednio przylegają do Muzeum Morskiego Krety.

Uwielbiam spacery po małych rustylanych uliczkach. Nigdy nie wiadomo na co można trafić. Domy są stare, niektóre nawet bardzo, ale mają w sobie wiele uroku. Osobiście uwielbiam taką „shabby shic” architekturę. W mieście jest wiele wykopalisk. Czasami miałam wrażenie, że są to jakieś ruiny do zagospodarowania, które w rzeczywistości są starożytnimi wykopaliskami w środku miasta.

Mimo upałów ulice toną w zieleni. Przytulne tawerny zajmują ciasne uliczki lub rozciągają się w postaci dziedzińców. Drzewa to pewne schronienie przed słońcem. Wierzcie mi, że po całym dniu w słońcu przyjemnie jest przycupnąć gdzieś w cieniu i po prostu trochę odetchnąć od skwaru.

Kręte, wąskie uliczki są tu często często zakończone schodami. Jakby nie było miasto mieści się na skalistym wybrzeżu i jest otoczone górami. Domy po obu stronach ulicy zbliżają się do siebie dachami. To również w pewnym stopniu schronienie przed słonecznymi promieniami.

Piękne zauki, kręte uliczki i brukowe schody

Uliczki pełne sklepików. Wejścia ozdobione kwiatami , czy ziołami w doniczkach. Tradycyjne greckie akcenty.

Piękne atelier artystyczne. Uwielbiam odwiedzać takie zakamarki…

Kolejna miejsce, w którym utknęłam sporo czasu. Było na co popatrzeć… i w końcu wyszłam z parą ślicznych kolczyków.

Codziennie odkrywaliśmy nowe miejsca. Bardzo podobała mi się ta ulica. Było już późno, ale wciąż bardzo ciepło.

Zwiedziliśmy również Muzeum Morskie Krety, które jest położone na terenie twierdzy Firka. Twierdza została wybudowana w celu ochrony przed najeźdźcami. Nie wytrzymała ona jednak najazdu tureckiego. Z twierdzy rozciąga się malowniczy widok na Port Wenecki marinę.

Port Wenecki, a za ruinami murów marina. W oddali roztaczają się Góry Białe.

Podróż dla mnie to również kulinarna przygoda. Jedliśmy w różnych restauracjach. Ja i małżonek jesteśmy fanami ryb i owoców morza, ale też spróbowaliśmy beef Stifado oraz prawdziwie grecką zapiekankę – musaka.

Grecy mają pyszne przystawki. Warto więc zamówić kilka przystawek zamiast dania głównego. Greckie meze, czyli tibitz to cukiniowe kulki, które przyrządziłam po powrocie z Krety. Próbowaliśmy też grillowane kiełbaski, sałatkę z grillowanego bakłażana, grillowane halloumi w słodko kwaśnym sosie z moreli i oczywiście grecką sałatkę z feta.

Bardzo mi smakowały smażone kalmary, gołąbki z liści winogron oraz nadziewane i smażone kwiaty cukinii. Ponadto wypróbowaliśmy różnego rodzaju piwa.

Tradycją też jest, że szef restauracji zaprasza na poczęstunek w postaci raki i czegoś słodkiego. Bardzo mi smakowało ciastko polane różanym syropem. W przyhotelowej restauracji zostaliśmy poczęstowani raki smaku róży.

Tak więc Chania zdobyta! Nie powiem, że cała Kreta, choć już co nieco zobaczyliśmy. Długo czekałam na tą podróż, ale w końcu się doczekałam!

The post Chania – wakacje na Krecie first appeared on Blog kulinarny - codojedzenia.pl.

Wyspa Gramvousa jest jednak otwarta dla zwiedzających, a jest co. Na wysokości 137 m znajdują się ruiny twierdzy. W odróżnieniu od Balos nie ma tu dylematu, czy jechać samochodem, czy płynąć statkiem, ponieważ jedyną możliwa droga na wyspę na droga morska.

Wchodząc na szczyt wzniesienia robiłam zdjęcia na różnej wysokości, tutaj jeszcze nie jestem tak wysoko

Domyślacie się pewnie, że doszłam na samą górę twierdzy, aby uwieńczyć w kadrze piękne widoki jakie rozpościerają się z ruin twierdzy weneckiej na okolicę. Było naprawdę warto, choć spinaczka była bardzo trudna i stroma. Co niektórzy pozostali na plaży. Ja jednak musiałam wejść na górę.

Pierwsze ruiny fortecy

Choć schodzenie było mniej męczące to jednak musiałam bardzo uważać, aby się nie poślizgnąć. Będąc na górze, a potem schodząc w dół czułam jak jestem wysoko, nawet z lekkim strachem, który szybko przechodził w zachwyt.

Bez wątpienia był to najpiękniejszy punkt tej wycieczki i najbardziej męczący, ale wart każdej kropli potu. O dziwo nie czułam żadnego bólu po takim treningu, ale tego wieczoru zasnęliśmy z mężem lekko po 20 – tej.

Szczyt Geroskinos

Dobre buty do chodzenia po górach to konieczność!

Widoki ze wzgórza wyspy zaparły mój dech. W oddali można było dostrzec lagunę Balos położoną u stóp wznoszącego się na 715 metrów szczytu Geroskinos. Mury i skały dobrze zniszczone przez wojny i naturę przybrały niebywałe kształty.

Jest tu też trochę roślinności, między innymi złociste osty.

Czułam się jak zwycięzca robiąc to zdjęcie pod grecką flagą. Forteca zdobyta!

Z góry rozciąga się kamienna plaża. Po zejściu w dół musiałam się schłodzić w morzu i spłukać trudy wspinaczki. Wracając statkiem znowu kołysało niesamowicie, ale wszyscy pasażerowie byli tak zmordowani, że raczej fale nie miały większego wpływu na samopoczucie podczas rejsu, przynajmniej mojego, bo prawie zasypiałam na siedząco.

W pewnym momencie nastąpił ogromny, głośny wrzask… Ogromna fala wody wdarła się na pokład, a owy krzyk należał do James Brown, ze znane piosenki ” I fill good”. Oczywiście był to żart ze strony kapitana. Przy naszym stoliku siedziała grupa Francuzów. Najpierw spojrzeliśmy wszyscy na siebie z przerażeniem, ale kiedy usłyszeliśmy piosenkę, to wybuchnęliśmy śmiechem.

Potem już tylko była muzyka z mojej młodości, którą nawet nuciłam pod nosem razem z Francuzami. W dobrym nastroju dopłynęliśmy do Kissamos gdzie czekał na nas autobus.

P.S.

Jeśli wolicie wakacje bez udziału biura turystycznego tak jak ja, to nie ma problemu z planowaniem wycieczek. Na każdym kroku znajdziecie informacje turystyczne, gdzie można nabyć bilety na dowolnie wybraną wycieczkę. Autobusy, czy minibusy są wygodne i klimatyzowane

The post Wyspa piratów – Gramvousa first appeared on Blog kulinarny - codojedzenia.pl.

Nie przypuszczałam, że będzie aż tak gorąco. Na szczęście woda w morzu super ciepła, oczywiście nie tak jak powietrze, ale schłodzić się można. Kilka dni temu były ogromne fale i nici z kąpania, ale można było poszaleć z falami. Takie biczowanie falami to całkiem niezły masaż, a i ochłoda niemała.

No ale oczywiście człowiek nie żyje samą plażą i kąpielami w morzu. W czwartek wybraliśmy się do Kissamos skąd popłynęliśmy statkiem na Balos i wyspę Gramvousa. Balos to przepiękna laguna. Woda jest po prostu krystaliczna, białe skały i piasek niemalże złocą się w promieniach słońca. Laguna jest ogromna. Tam gdzie morze przerywa laguna woda sięga zaledwie do kolan i jest niesamowicie ciepła. Przeszłam się po lagunie wzdłuż i wszerz. To przyjemny trening takie chodzenie po wodzie. Wiało przy tym mocno.

Laguna jest całkiem dzika, tzn. nie ma na niej ani toalety i ani żadnej restauracji, czy tylko nawet kiosku. Jest tam tylko mnóstwo ludzi, ale dla wszystkich jest miejsce. 4 statki płyną na Balos i wyspę Gramvousa, 2 razy dziennie i zabierają całkiem niemało ludzi. Nie odczułam jednak jakiegoś nadmiernego tłoku jak to miało miejsce w Krka.

Wycieczka nie była zbyt droga. My wykupiliśmy naszą w Platanias za 40€. W cenie był transfer autobusowy do Kissamos i powrót do Platanias oraz bilety na statek. Mieliśmy tylko ze sobą wodę do picia, owoce, ale na statku był duży wybór kreteńskich dań, kanapek i napojów.

Nie przesadziłam, że mocno wiało. Mało mi głowy nie urwało!

Te skały pewnie też kiedyś rozsypią się na złocisty piasek.

Podczas odpływania z Balos morze znowu zmieniło kolor.

Co mnie zachwyciło na Balos to morze, którego kolor zmieniał się w zależności od natężenia słońca i koloru dna. Te zdjęcia są naprawdę oryginalne, opublikowane bez obróbki w Photoshop. Dno laguny stanowi w większości biała skała. Tam gdzie woda jest bardzo płytka podłoże jest skaliste ale płaskie i pokryte białym piaskiem. Naprawdę piękne miejsce, warte polecenia.

Nie omieszkałam nakręcić tego krótkiego filmu na Balos. Jestem ciekawa, czy tam zawsze tak wieje? W każdym bądź razie nie było w ogóle czuć, że słupek rtęci wskazywał ponad 30 stopni. Miałam jeszcze tu napisać o wyspie Gramvousa, ale to rozdział, który zasługuje na osobną publikację. Ciekawi?

The post Po prostu cudowna Kreta! first appeared on Blog kulinarny - codojedzenia.pl.

Greckie jedzenie jest znane ze swoich wartości odżywczych

Jeśli zamierzasz odwiedzić Grecję, nie zapomnij o stroju kąpielowym, lub okularach przeciwsłonecznych czy przewiewnej bawełnianej tunice, by móc w pełni cieszyć się podróżą, widokami, zabytkami i grecką kuchnią. 

Grecka kuchnia jest bogata w autentyczne smaki i aromaty. Nie brakuje w niej smacznych warzyw, aromatycznych ziół, przypraw i dobrej oliwy z oliwek. Podobnie jak kuchnia turecka, greckie jedzenie opiera się na kulturze dzielenia się, a pory posiłków są ważną częścią dnia, z której korzysta się całą rodziną. Od Aten do Salonik, przejeżdżając przez Mykonos, kuchnia grecka to wybuch smaków i aromatów.

Fava dip (puree z żółtego groszku) popularne danie na wyspie Santorini

To danie warzywne z żółtego groszku, które jest świetną przystawką na zimowe miesiące. Trafiło na wiele innych greckich wysp. Kremowy, bogaty i wyjątkowo smaczny krem. Zamów to jako przystawkę lub dip przed posiłkiem. To idealny sposób na rozgrzanie się w chłodny dzień!

Dolmady – greckie gołąbki

Lato to najlepszy czas na podróż do Grecji, jeśli chcesz spróbować sezonowych przysmaków gastronomicznych, takich jak dolmades. W samej Grecji znajdziesz wiele odmian dolmades w różnych regionach, od tradycyjnych zawijanych dolmades z liści winorośli po wydrążone warzywa, takie jak papryka. Liście warzyw lub winorośli są nadziewane ryżem i mięsem i pieczone w piekarniku.

Loukoumades – przysmak, który znajdziesz we wszystkich greckich miastach

W greckiej wersji pączków, małe i okrągłe kulki z ciasta miodowego są smażone, a następnie skropione miodem i posypane cynamonem i posiekanymi orzechami. Te słodkie przysmaki znajdziesz we wszystkich greckich miastach. Nierzadko można je również znaleźć z czekoladą lub innymi słodkimi dodatkami.

Typowe potrawy wyspy Rodos

Oregano, tymianek, mięta i rozmaryn. Te aromatyczne przyprawy są powszechnymi smakami w tradycyjnych rodyjskich potrawach i stanowią uzupełnienie świeżych warzyw regionu i lokalnie złowionych ryb. Rodos słynie również z deserów, a miód skropiony jogurtem z mleka owczego podobno jest najlepszy w całej Grecji.

Santorini i lokalne potrawy

Santorini, miasto zbudowane na glebie bogatej i żyznej z popiołu wulkanicznego, jest znane na całym świecie z jakości swoich produktów, od sadzonek winorośli używanych do produkcji wina po bakłażany zabarwione na biało przez wulkaniczną glebę. Spróbuj sera chloro, tradycyjnie przygotowywanego na świeżo przez miejscowe kobiety, lub tomatokeftedes czuli „kulki mięsne” zrobione po prostu z ziół, pomidorów i masła.

Mykonos — najlepsza kiełbasa i kozi ser

Mykonos, położone w samym sercu Cyklad, słynie z życia nocnego, ultramaryny i uroczych białych plaż. Zrób sobie przerwę od spaceru po malowniczym mieście i spróbuj słynnej lokalnej kiełbasy lub kopanisti, miękkiego i pieprznego koziego sera.

Ateny to piękne miasto — zwiedzaj i smakuj

Kiedy wrócisz z wycieczki po starożytnych ruinach Aten, wybierz się na spacer po jej ulicach i spróbuj pysznego jedzenia ulicznego w mieście. Souvlaki to popularne danie z grillowanej wołowiny, jagnięciny lub wieprzowiny podawane na okrągłej picie z sałatą, pomidorem i cebulą, a następnie zwinięte w rożek do zjedzenia podczas spaceru.

Każda z Wysp Greckich jest wyjątkowa na swój sposób

Regionalne potrawy Wysp Greckich są tak samo wyjątkowe. Wspólnym wątkiem jest uznanie dla jakości składników, tradycji i zamiłowanie do prostego jedzenia. Typowy obiad w Grecji może trwać godzinami, ponieważ rodziny powoli delektują się wieloma przystawkami, napojami i potrawami.

The post Najpopularniejsze rodzaje greckich potraw first appeared on Blog kulinarny - codojedzenia.pl.

Podstawą dobrego sernika jest ser. Zazwyczaj używam zmielonego twarogu z wiaderka. W Szwecji nie zawsze mam możliwość kupienia polskiego twarogu, więc używam inne serki czy twarogi. Są jednak bardziej wodniste i zawsze odcedzam je na durszlaku. W ten sposób sernik na zimno czy nawet sernik pieczony nie podchodzi wodą i ma idealną, kremową konsystencję jak tradycyjny sernik.

Do sernika na zimno dodaję żelatynę. W Szwecji rzadko kupuję żelatynę w proszku. Wolę żelatynę w listkach. Świetnie pęcznieje, a i ryzyko, że zrobią się grudki podczas mieszania z masą serową jest mniejsze. W przepisie użyłam jednak żelatyny w proszku. Sernik z jagodami wyszedł bez grudek! Najwyraźniej nauczyłam się jak prawidłowo używać żelatyny w proszku. Nie wiem jak wy,  ale ja nie lubię jak jest dużo żelatyny w masie serowej. Dobry sernik to sernik kremowy, a nie taki co „stoi na baczność”.

Sernik jagodowy na zimno

16 porcji, średnica 26 cm

Składniki:

1 placek biszkoptowy, tutaj przepis

Masa serowa

800 g twarogu wiaderkowego

150 g cukru pudru

2 łyżeczki waniliowego ekstraktu

2 łyżki soku z cytryny

otarta skórka z jednej cytryny

300 ml śmietanki, 36% tł.

2 łyżki żelatyny

125 ml mleka

400 g jagód

Skorzystaj z przepisu zawartym w linku i upiecz biszkopt. Ostudzony biszkopt rozkrój na 2 lub 3 placki w zależności jaką grubość spodu preferujesz. Pozostałe placki możesz zamrozić. Połóż placek na talerzu i otocz go metalową obręczą.

Żelatynę namocz w zimnym mleku. Powinna całkowicie wciągnąć płyn. Trwa to minimum 15 minut. Potem podgrzej lekko do całkowitego rozpuszczenia. Zmiksuj twaróg z cukrem pudrem, sokiem i otartą skórką z cytryny oraz wanilią. W oddzielnej misce zmiksuj śmietankę na puszysto. Dodaj śmietankę do masy twarogowej i wymieszaj. Następnie wlewaj powoli ostudzoną żelatynę cały czas miksując masę. Odłóż ¾ masy twarogowej.

Zgnieć lekko 300 g jagód i wymieszaj z pozostałą masą twarogową. Wylej białą masę twarogową na spód. Następnie wyłóż masę jagodową, ale łyżką, rozprowadzając równomiernie. Przykryj folią i wstaw do lodówki na 4 – 5 godzin lub na noc. Posyp sernik resztą jagód i pokrój na kawałki. Smacznego!

P.S.

Jeśli chcesz pokroić sernik tak, aby biała część sernika wyraźnie różniła się od jagodowej, to pokrój sernik przed posypaniem jagodami. Ja kroiłam sernik już posypany jagodami, stąd jagodowe smugi na białej masie serowej.

The post Jagodowa gorączka first appeared on Blog kulinarny - codojedzenia.pl.